Stopień hemoroidów wewnętrznych (2,3,4) i leczenie choroby w fazie przewlekłej - Portal medyczny hemoroidów

Stopień hemoroidów wewnętrznych (2,3,4) i leczenie choroby w fazie przewlekłej

Hemoroidy uważane są za najczęstszą patologię naszych czasów.

Jest zdiagnozowana u wielu pacjentów, którzy skarżyli się na dyskomfort w okolicy odbytu.

W artykule omówimy etapy hemoroidów wewnętrznych i ich charakterystykę, metody leczenia różnych stopni choroby oraz sposób, w jaki dolegliwość wygląda na zdjęciu.

Przyczyny hemoroidów wewnętrznych i zewnętrznych są następujące:

  1. brak aktywności fizycznej.
  2. Niewłaściwe podnoszenie ciężarów.
  3. Ciąża i poród.
  4. Przewlekłe zaparcia.

Do występowania negatywnych zmian wymaga kombinacji kilku czynników prowokujących.

Wewnętrzne hemoroidy, w przeciwieństwie do zewnętrznych, stanowią duże zagrożenie dla życia i zdrowia pacjenta. Zapalone żyły nie są na zewnątrz, ale wewnątrz odbytnicy, więc trudno je zauważyć na własne.

Pacjenci szukają wykwalifikowanej pomocy tylko w obecności krwawienia i wyraźnych węzłów. Objawy te pojawiają się już w końcowych stadiach hemoroidów wewnętrznych, gdy wymagane jest długie i złożone leczenie.

Etapy hemoroidów wewnętrznych i ich charakterystyka

Eksperci identyfikują cztery stadia wewnętrznych hemoroidów, z których każdy charakteryzuje się własnymi cechami.

Stadium choroby

Objawy

Pierwszy

Jest prawie bezobjawowy. Występuje lekkie zapalenie żył odbytnicy. Występują mikroskopijne guzki, które nie powodują niedogodności. Pacjenci skarżą się na niewielki dyskomfort w odbycie. Pojedyncze pojedyncze kropelki krwi, które określa się wyłącznie w badaniach laboratoryjnych.

Drugi

Dyskomfort rośnie. Pacjenci skarżą się na uczucie obcego obiektu w odbytnicy. Węzły są powiększone i zaognione, a pod obciążeniem wyprowadzają się. Po krótkim czasie węzły same się resetują.

Trzeci

Węzły wypadają nawet przy minimalnym napięciu. Osoba może ustawić je tylko ręcznie. Powikłania takie jak zakrzepica i naruszenie węzła często się rozwijają.

Po czwarte

Charakteryzuje się silnym bólem, który występuje podczas siedzenia, poruszania się i opróżniania jelita. Węzły są stale na zewnątrz, a ich niezależna repozycja nie jest możliwa.

Niebezpieczeństwo hemoroidów wewnętrznych to długi przebieg bezobjawowy i trudności diagnostyczne. W związku z tym choroba może stać się przewlekła. Proktolog tylko za pomocą specjalnego sprzętu może ustalić tę patologię i wyjaśnić stadium choroby. Następnie pacjent otrzymuje odpowiednie leczenie.

Uwaga! Niebezpieczeństwo hemoroidów wewnętrznych nie zawsze zależy od nasilenia objawów.

Jak wygląda choroba na zdjęciu?





Metody leczenia różnych stopni choroby

Wszystkie metody leczenia hemoroidów wewnętrznych można podzielić na dwie duże grupy: metody zachowawcze i interwencje chirurgiczne. Wybór określonego schematu ekspozycji zależy od stopnia zaawansowania choroby i ogólnego stanu pacjenta.

W pierwszym etapie

Leczenie w pierwszym etapie polega na użyciu świec, maści i środków ludowej.

Środki ludowe:

  • kąpiel z rumiankiem i innymi kojącymi ziołami.
  • Buliony i płyny kosmetyczne.
  • Świece z ziemniaków lub mydła.

Uwaga! Środki folk są stosowane po konsultacji z lekarzem.

Świece i maści mają na celu powstrzymanie krwawienia, przywrócenie napięcia żył i zapobieganie dalszemu powstawaniu węzłów.

Flebotonika (detralex, wyciąg z kasztanowca) służy do zwiększenia elastyczności ściany naczynia odbytnicy.

Vikasol należy do leków hemostatycznych, ale takie świece, jak trombina i czopki adrenaliny, są bardziej istotne dla pierwszego etapu.

Do zapobiegania zakrzepicy stosuje się Proktosedil i Gepatrombin.

Jeśli pacjent martwi się zaparciami, pomagają środki przeczyszczające: Guttalax, Bisacodil i Regulax. Jednak środki przeczyszczające nie mogą być nadużywane, ponieważ mogą wystąpić trudności z samodzielnym opróżnianiem. Aby zapobiec zaparciom, musisz jeść więcej owoców i warzyw. Również doskonały efekt daje wprowadzenie do diety gotowych włókien lub otrębów.

Choroba drugiego stopnia

Zwiększa się prawdopodobieństwo leczenia pacjenta w drugim etapie z pomocą specjalistów. Aby osiągnąć całkowite zwycięstwo nad delikatną chorobą, konieczne jest długotrwałe leczenie zachowawcze. Czasami operacja jest wymagana, gdy świece i maści nie dają pożądanego rezultatu.

Do leczenia stosuje się następujące rodzaje leków:

  1. flebotoniki.
  2. Leki przeciwzapalne.
  3. Trombolityki
  4. Środki przeciwbólowe.
  5. Leki hemostatyczne.

Flebotonika przywraca elastyczność naczyń odbytniczych. Redukują stany zapalne i zapobiegają pojawianiu się nowych węzłów. Należą do nich leki, takie jak Phlebodia, ekstrakt z kasztanowca, Detralex.

Leki przeciwzapalne zmniejszają obrzęki, chronią przed powikłaniami. W drugim etapie są one stosowane w postaci czopków, które obejmują takie substancje jak diklofenak, indometacyna lub hydrokortyzon.

Środki trombolityczne zapobiegają zakrzepicy. W drugim etapie stosuje się miejscowo, w postaci świec. Najsłynniejsze leki trombolityczne to maść heparynowa i czopki drukarskie.

Środki przeciwbólowe pomagają utrzymać normalny styl życia. Świece z belladonną i mentolem są doskonałe do łagodzenia bólu. Możliwe jest również stosowanie wstrzyknięć leków przeciwbólowych.

Leki hemostatyczne są środkiem profilaktycznym w walce z anemią. Mogą to być efekty ogólne lub lokalne. Vikasol jest uważany za najbardziej znany lek o ogólnym działaniu, a trombina lub świece z adrenaliną są odpowiednie do podawania miejscowego.

Jeśli zachowawcze metody leczenia zawiodą, a także jeśli wystąpią powikłania, może być wymagana minimalnie inwazyjna lub chirurgiczna interwencja. W drugim etapie najczęściej używane:

  • fotokoagulacja.
  • Sclerotization
  • Podwiązywania węzłów za pomocą pierścieni lateksowych.
  • Krioterapia

Tego typu interwencje są uważane za mało inwazyjne, ponieważ implikują minimalny wpływ na organizm. Podczas wykonywania tych procedur nie wymagają znieczulenia, a osoba po krótkim czasie jest w domu.

W trzecim etapie

W trzecim etapie pomocą są świece i tabletki. Główne leczenie przeprowadza się za pomocą minimalnie inwazyjnej lub chirurgicznej interwencji.

Do trzeciego etapu używa się:

  1. krioterapia.
  2. Podwiązanie z pierścieniami lateksowymi.

Pozostałe metody minimalnie inwazyjnych interwencji na tym etapie charakteryzują się niską wydajnością. W razie wątpliwości specjalista zaleca pełną operację. Aby to zrobić, pacjent jest hospitalizowany, przygotowany do zabiegu, a następnie pomaga przejść okres rekonwalescencji.

W okresie zdrowienia aktywnie stosuje się preparaty hemostatyczne, przeciwzapalne i antyseptyczne. Są potrzebne, aby złagodzić stany zapalne i miejscowe obrzęki.

Ponadto świece i maści zmniejszają ból, pomagają goić się szybciej. Aktywne leki to heparyna, Relief, Ichthyol i Phenol. Aby ułatwić ruchy jelit, zalecane są lekkie środki przeczyszczające, na przykład Regulaks.

W czwartym etapie
Gdy węzły są stale na zewnątrz, gdy nie jest możliwe ich niezależne korygowanie, wymagana jest pilna operacja. Na tym etapie małoinwazyjne interwencje dają jedynie krótkoterminowe wyniki. Bez zabiegów chirurgicznych możliwe jest uszczypnięcie węzłów lub zakrzepica, co jest niebezpieczne dla życia pacjenta.

Po operacji pacjent przez jakiś czas pozostaje w szpitalu. Odzyskanie trwa około dwóch tygodni, ale szczegółowe warunki określa lekarz prowadzący. Przez kilka miesięcy nie możesz podnosić ciężarów, musisz unikać zaparć i biegunki. Konkretne zalecenia w czwartym etapie są podane przez lekarza prowadzącego, biorąc pod uwagę ogólny stan pacjenta i współistniejących chorób.

Wewnętrzne hemoroidy są uważane za niebezpieczną chorobę.co prowadzi do licznych komplikacji. Z tego powodu przy najmniejszym dyskomforcie w odbycie powinieneś skontaktować się z proktologiem, aby wyjaśnić diagnozę i znaleźć odpowiednie leczenie.

Przydatne wideo

Hemoroidy

Like this post? Please share to your friends:

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!: