Paraproctitis Disease - Hemoroidy

Paraproctitis disease

Paraproctitis – Jest ropnym zapaleniem tkanki tłuszczowej zlokalizowanym wokół odbytu i zwieracza odbytu. Ropne paraproctitis jest ostre i przewlekłe. Ostre paraproctitis to tworzenie się ropni (rany ubytków z ropą). Przewlekłe zapalenie paraprocytów objawia się przetoką pararektalną (jelito krocza) i odbytnicy (wokół odbytu), często występującymi po ostrym zapaleniu paraprocytów. Paraproctitis jest najczęstszą chorobą odbytnicy po hemoroidach.

Rysunek pokazuje lokalizację ropni w ostrym zapaleniu paraproctitis:i – ropień podskórny;
b – ropień śródmózgowy lub jelita krętniczo-odbytniczego;
c – ropień pelviorektalny lub miedniczno-odbytniczy;
d – ropień podśluzówkowy;
Strzałka pokazuje krypty Morgana.

Przyczyny paraproctitis

Czynniki wywołujące paraproctitis to bakterie. Najczęściej jest to E. coli, rzadko gronkowiec, enterokoki i bakterie beztlenowe.
Zakażenie wchodzi do tkanki tłuszczowej ze światła odbytnicy z powodu ran błony śluzowej, szczelin odbytu.Najczęstszymi bramami wejściowymi są krypty Morgana, które są szczególnymi fałdami błony śluzowej kanału odbytu, z których jedna prawie zawsze komunikuje się z jamą ropną. Rzadziej infekcja wnika w skórę z powodu urazu, wrzenia lub gruczołu prostaty, gdy jest w stanie zapalnym. Ponadto zakażenie może być przeniesione z innego źródła zakażenia przez przepływ krwi (hematogenna droga zakażenia).

Czynniki predysponujące do rozwoju zapalenia paraprocytów:
• częste zaparcia;
• hemoroidy, szczeliny odbytu;
• osłabienie odporności z powodu alkoholizmu, wyczerpania, po ciężkiej chorobie, bólu gardła;
• cukrzyca;
• miażdżyca.

Objawy zapalenia paraprocytów

Obraz kliniczny zapalenia parapetycznego różni się znacznie w zależności od lokalizacji ropnego ogniska. Na początku choroby występuje krótki okres z chorobą, osłabieniem i bólem głowy. Występuje wzrost temperatury powyżej 37,5 ° C z dreszczami.

Na podskórne zapalenie paraprocytówgdy ropień znajduje się w pobliżu odbytu pod skórą, objawy są najbardziej żywe: bolesny obrzęk odbytu, z zaczerwienieniem skóry nad nim.Ból stopniowo narasta, przybiera intensywny pulsujący charakter, utrudniając sen, siadanie, stolec staje się niezwykle bolesny, pojawia się zmiękczenie nad guzem. Ta forma paraproctitis jest najczęstsza.

Ropień podśluzowy znajduje się pod błoną śluzową odbytnicy. Objawy w tego typu układach są podobne do podskórnego zapalenia paraproct, jednak zespół bólu i zmiany skórne są mniej wyraźne.

Na ropień śródmózgowy ropna ostrość znajduje się nad mięśniem, podnosząc odbyt. Ze względu na głębsze położenie ropnia, lokalne objawy są bardziej niepewne: nudne, pulsujące bóle w miednicy i odbytnicy, pogarszane przez ruchy jelit. Zmiany w skórze w postaci zaczerwienienia, obrzęku, obrzęku występują później niż 5-6 dni od pojawienia się bólu. Ogólny stan zdrowia jest poważny: temperatura może wzrosnąć do 38 ° C, występuje odurzenie.

Najtrudniejszy do przepłynięcia ropień miedniczkowo-rdzeniowy. Jest to rzadka postać ostrego zapalenia paraprocytów, gdy ropne ognisko znajduje się nad mięśniami tworzącymi dno miednicy, jest oddzielone od jamy brzusznej cienką warstwą otrzewnej.Podczas wystąpienia choroby przeważa gorączka, dreszcze i bóle stawów. Objawy miejscowe: ból w miednicy i podbrzuszu. Po 10-12 dniach ból nasila się, pojawia się opóźnienie stolca i moczu.

W oddzielnej grupie emituj martwicze zapalenie paraprocytów. Ta postać paraproctitis charakteryzuje się szybkim rozprzestrzenianiem się infekcji, towarzyszy jej rozległa martwica tkanek miękkich i wymaga ich wycięcia, po którym pozostają duże uszkodzenia skóry wymagające plastiku skóry.

Przewlekłe zapalenie paraprocytów objawia się ropna przetoka. Ujście przewodów przetoki może znajdować się w pobliżu odbytu odbytnicy lub w pewnej odległości od niego na pośladkach. Ból zazwyczaj nie jest wyraźny. Z ujścia przetoki często wydziela się ropa z domieszką kału. Podczas rozwoju przewlekłego zapalenia paraprocytów może dojść do zamknięcia przetoki, wystąpienia opóźnienia ropnego, rozwoju ropni, pojawienia się nowych ubytków tkankowych, przebicia ropą i jej wypływu do odbytnicy i na zewnątrz, martwicy i innych zmian tkankowych, które znacznie komplikują przetokę. Tak więc, istnieją skomplikowane układy przetokowe z odgałęzieniami przebiegu przetoki, zajęciem brzucha i wieloma dziurami.

Rysunek pokazuje, jak liczne i różnorodne mogą być układy przetokowych przejść w przewlekłym zapaleniu paraprocytów.

Rozpoznanie paraproctitis

Jeśli te objawy wystąpią, skontaktuj się z chirurgiem. Przy formułowaniu prawidłowej diagnozy podstawowe znaczenie ma obraz kliniczny i badanie przez chirurga. Aby dokładniej określić umiejscowienie ropnia, konieczne może być wykonanie cyfrowego badania doodbytniczego, ale w większości przypadków jest ono niezwykle bolesne i wykonywane jest w znieczuleniu ogólnym na sali operacyjnej tuż przed operacją.

Potwierdzenie rozpoznania ostrego zapalenia paraprocytów wymaga hospitalizacji w szpitalu chirurgicznym. Przy przyjęciu zwykle konieczne jest podanie pełnej morfologii krwi, glukozy we krwi, analizy moczu.

Leczenie przewlekłego zapalenia paraprocytów jest wykonywane przez chirurga proktologa, ponieważ w tym przypadku konieczna jest bardziej złożona operacja, jednak zazwyczaj chirurg ogólny przeprowadza wstępne badanie.

Objawy zapalenia paraprocytów są podobne do następujących chorób: ropny potworniak (guz) tkanki odbytu, ropień przestrzeni Douglasa, guz odbytnicy.Podskórne zapalenie paraprocytów można pomylić z ropniami przewodzącymi ropień i ropniami miażdżycowymi. W każdym razie choroby te wymagają inspekcji chirurga.

Jeśli trudno jest postawić diagnozę, może być konieczne wykonanie USG okolicy krocza. Ultradźwięki pozwalają ustawić lokalizację i wielkość ropnia, charakter zmian w otaczających tkankach. Zastosowanie sondy USG odbytnicy pomaga w diagnostyce miejscowej ropnego udaru i dotkniętej krypty. Fistulografia pozwala nam oszacować kierunek przewlekłego przebiegu przewlekłego zapalenia paraprocytów i polega na wprowadzeniu środka kontrastowego do przewodu gruźliczego, a następnie badania radiograficznego. Radiografia lub tomografia komputerowa kości krzyżowej i kości ogonowej może pomóc w rozpoznaniu wrodzonego guza.

Leczenie paraproctitis

Leczenie paraproctitis tylko chirurgiczne.

W ostrym zapaleniu paraprocytów należy wykonać operację otwarcia ropnego jamy, które należy wykonać natychmiast po rozpoznaniu. Operacja wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym, najczęściej w znieczuleniu dożylnym lub przy użyciu znieczulenia mózgowego, gdy pacjent nie odczuwa bólu w dolnej połowie ciała, ale pozostaje świadomy.Celem operacji jest otwarcie ropnia, ewakuacja ropa i ustawienie drenażu. W przyszłości rana otwiera się otwarcie, leczy się samodzielnie lub nakłada dodatkowe szwy.

Przeprowadzona operacja pozwala stłumić proces ropny, ale nie eliminuje samej choroby, ponieważ przyczyną choroby jest wnikanie ropy z krypty odbytnicy wzdłuż kanału przetoki. Dlatego atak ostrego zapalenia paraprocytów może nawracać lub może wywoływać przewlekłe paraproctitis z przetokowymi pasażami na skórze. Dlatego po ciężkim paraproctitis należy skonsultować się z chirurgiem proktologiem na temat przeprowadzenia radykalnej operacji.

W przewlekłym zapaleniu paraproctitis wykonać bardziej złożone operacje, które pozwalają osiągnąć stabilną remisję choroby. Celem operacji jest wycięcie kanału przetoki wraz z uszkodzoną tkanką, przerwanie komunikacji z odbytnicą i stworzenie korzystnych warunków do gojenia się ran. Konieczne jest, aby wiedzieć, że przetoki mogą być zlokalizowane na zewnątrz od zwieracza odbytu. Kiedy wycięcie przetokowego zwieracza kanału może prowadzić do nietrzymania analnego – nietrzymania krzesła i gazu.Dlatego przy pozycjonowaniu przetoki na zewnątrz od miazgi buraków analnych stosuje się również metodę ligaturowania, polegającą na przepuszczaniu nici przez przewód przetokowy i wiązaniu go. Stopniowo przecina zwieracza, po czym jest związany. Ze względu na powolną erupcję przez zwieracz odbytu, zwieracz odbytu ma czas na powrót do zdrowia, co pozwala uniknąć określonego powikłania.

W okresie pooperacyjnym wykonuje się terapię antybakteryjną (cefotaksym, gentamycyna, amikacyna) i codziennie przeprowadza się opatrunki z antyseptycznymi maściami (Levomekol).

Zapobieganie nawrotom choroby

Aby osiągnąć trwały efekt, oprócz radykalnej operacji, konieczne jest przestrzeganie wielu zasad.

• Zwalczanie zaparć. Konieczne jest uzyskanie regularnego miękkiego stolca.
• Dieta powinna zawierać pokarmy roślinne bogate w błonnik (świeże warzywa owocowe, zwłaszcza buraki, kapusta), a także produkty mleczne (kefir, jogurt, twaróg). Należy unikać produktów cukierniczych.
• W przypadku cukrzycy konieczne jest utrzymanie prawidłowego poziomu cukru we krwi, w przeciwnym razie nie można uniknąć chorób ropnych.
• Utrzymuj prawidłową masę ciała.
• Zgodność z zasadami higieny osobistej – regularne mycie po stolcu.
• Leczenie przewlekłych hemoroidów i szczelin odbytu.

Powikłania zapalenia paraprocytów

Konieczne jest uświadomienie sobie, że opóźnienie w powoływaniu się na chirurga w przypadku wystąpienia objawów choroby może prowadzić do smutnych konsekwencji, między innymi następujących.

• Ropne połączenie ściany odbytnicy z rozprzestrzenianiem się treści jelitowej w włóknie pararektalnym. Nadmierny dostęp do włókna adrezyjnego dla treści jelita może pociągać za sobą jeszcze bardziej poważne konsekwencje, jak wskazano poniżej.
• Tworzenie się ropnych przetok między odbytnicą a pochwą.
• Ropna fuzja cewki moczowej, przejście ropnego procesu do moszny, a następnie zgorzel.
• Przełom ropy w wolnej jamie brzusznej i tkance zaotrzewnowej z rozwojem zapalenia otrzewnej i zaotrzewnowej phlegmon, które prowadzą do posocznicy (zakażenie krwi) i śmierci.
• Martwica skóry w obszarze owrzodzenia.

Dlatego jedynym sposobem zapobiegania rozwojowi powikłań jest wczesna prośba o pomoc medyczną od chirurga.
Jak powiedział William Shakespeare: "Nadmierna powolność prowadzi do smutnego końca".Dlatego zadbaj o swoje zdrowie. Lepiej zawyżać nasilenie objawów niż spóźnić się na pomoc lekarską.

Chirurg Tevs DS

Co to jest paraproctitis?

Przyczyną zapalenia są infekcje, najczęściej takie jak Escherichia coli (E. coli), Proteus, Streptococcus, Staphylococcus.

W bezpośrednim otoczeniu odbytnicy znajdują się trzy fasacyjne obszary celulozowe: jelito odbytnicy podskórnej, odbytnicy i miednicy.

W zależności od tego, która z tych przestrzeni jest dotknięta stanem zapalnym, paraproctitis ma trzy typy:

  • podskórne zapalenie paraprocytów,
  • Zapalenie paraproctyków,
  • miedniczne zapalenie paraprokty.

Ze względu na charakter przepływu rozróżnia się ostre i przewlekłe zapalenie paraptozy.

Ostre paraproctitis

Ostre paraproctitis to ropne zapalenie tkanki otaczającej odbytnicę.

Zakażenie przenika włókno z odbytnicy. Może się to zdarzyć, gdy błona śluzowa zostanie uszkodzona i powstanie w niej defekt, przez który infekcja łatwo przenika do tkanki otaczającej odbytnicę.

Uszkodzenie odbytnicy z reguły jest wynikiem stresu mechanicznego.Może to być niewielkie, dosłownie punktowe rozdarcie błony śluzowej wywołane przez

  • uraz
  • małe pęknięcie wewnętrznego hemoroidu,
  • pęknięcie odbytu,
  • przypadkowo połknięta kość ryb,
  • ostra kość z owoców,
  • źle żuta i strawiona skórka z owoców i warzyw.

Przyczyną paraproctitis są uporczywe zaparcia, którym towarzyszy silny kał owiec. Jego przejście przez odbytnicę może uszkodzić błonę śluzową.

Częste płynne stolce z niestrawionymi pozostałościami pokarmowymi podrażniają błonę śluzową odbytu i mogą również prowadzić do mikrourazów.

Jeśli zakażenie przenika do gruczołów odbytu i dochodzi do zablokowania, w tym przypadku rozwija się również ostre ropne zapalenie parapetty.

Paraproctitis: symptoms

Wszystkie typy ostrego paraproctitis charakteryzują się wspólnymi objawami:

  • ostre bóle pulsujące
  • wysoka temperatura ciała
  • dreszcze
  • znaczące przesunięcie w lewo we krwi: wzrost ESR, pojawia się leukocytoza.

Każdy rodzaj paraproctitis ma swoje charakterystyczne objawy.

Podskórne zapalenie paraprofizy

Ropny ropień powstaje w podskórnej tkance tłuszczowej.Jeśli ropień znajduje się bliżej odbytu, w pobliżu otworu odbytu pojawia się pieczęć i bolesność. Lekko naciskając ropień, porusza się.

W głębszej lokalizacji nie ma zaczerwienienia i zagęszczenia.

Temperatura ciała wzrasta do 37,5-38 ºС. Kiedy powstaje ropień, temperatura może być wyższa.

Ischiorectal paraproctitis

W przypadku tego typu zapalenia odbytu pojawia się tępy ból, temperatura ciała wzrasta do 38 ºС, pojawia się ogólne złe samopoczucie.

Zaczerwienienie skóry jest zwykle nieobecne. Po wykryciu cyfrowego badania odbytnicy stwierdza się pogrubienie, które wystaje do światła odbytnicy. Badanie powoduje ostry ból.

Zapalenie odbytnicy z miednicy

Ta forma paraproctitis jest najcięższa.

Ropień znajduje się wysoko pod otrzewną miednicy. Jego objawy są podobne do innego typu zapalenia paraproctitis – paraproctitis retroreale. W tym przypadku ropień znajduje się za odbytnicą.

Stan pacjentów w tych przypadkach jest ciężki, obserwuje się ogólne zatrucie organizmu, temperatura ciała wzrasta do 40 ºС. Jednak lokalne objawy (zmiany w odbycie) są bardzo nieznacznie wyrażone.

Takie formy paraproctitis często nie są natychmiast rozpoznawane i są brane za zapalenie płuc lub jakąkolwiek chorobę zakaźną.

Diagnostyka

Główną metodą badań jest cyfrowe badanie odbytnicy.

W obecności ropnia, znajdującego się wysoko w tkance miedniczno-odbytowej, może nie być wybrzuszenia w świetle jelita, ale podczas badań palców, ostry ból może rozprzestrzenić się na miednicę.

Aby określić położenie przetoki wewnętrznej, błękit metylenowy wstrzykuje się do jamy ropnia. Wraz z wprowadzeniem jałowego tamponu-sondy (tumpera) położenie przetoki jest określane przez położenie niebieskiej plamki.

Paraproctitis można wykryć przez kolonoskopię.

Leczenie ostrego zapalenia paraprocytów

W przypadku powstałego ropnia konieczna jest pilna operacja. Polega na otwarciu ropnia i jego drenażu.

Jeśli pieczęć jest mała, a temperatura jest niska, możesz spróbować leczyć paraproctitis bez operacji.

W trakcie obróbki konieczne jest przygotowanie gorących (37-38 ºС) kąpieli z nadmanganianem potasu na 15-20 minut. Po kąpieli w odbytnicy umieszcza się świecę.

W leczeniu zapalenia paraprofilów zaleca się świecę składającą się z zroszonego ekstraktu o masie 0,015 g, noworodki 0,12 g, kseroformy 0,1 g, białego streptocydu 0,08 g, 4 kropli 0,1% roztworu epinefryny, masła kakaowego 1,5-2 g. Do odbytu stosuje się okład z maści Vishnevsky'ego. Świeca przed wprowadzeniem musi być obficie smarowana tą samą maścią.

Z powodu bólu podczas ruchów jelit opróżnianie jelita jest niepełne, dlatego zaleca się wykonanie lewatywy oczyszczającej.

Jeśli to leczenie nie pomoże, to infiltracja wzrasta, a temperatura ciała wzrasta. W takim przypadku konieczna jest operacja.

Jak zrobić lewatywy oczyszczające opisano w artykule "Proctitis".

Jeśli to leczenie nie pomoże, to infiltracja wzrasta, a temperatura ciała wzrasta. W takim przypadku konieczna jest operacja.

Prognoza

Terminowe i właściwe leczenie kończy się pełnym powrotem do zdrowia.

Zapobieganie paraproctitis

Głównym środkiem zapobiegawczym jest profilaktyka i leczenie zaparć i biegunki. Uważne zwracanie uwagi na proces trawienia, jedzenie powoli, dokładne przeżuwanie pokarmu również zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia paraproctitis.

Przewlekłe zapalenie paraprocytów

Przewlekłe paraproctitis (przetoka odbytnicy) to przetoka okołoporodowa, pozostająca po samoistnym ropniu lub po otwarciu ostrego zapalenia paraprocytów chirurgicznie.

Po otwarciu ropnia podczas ostrego zapalenia paraprocytów, wewnętrzny otwór w odbycie zwykle nie znika i tworzy przetokę odbytu. Zwykle otwiera się w kroczu w pobliżu odbytu.

Choroba może zostać zatrzymana tylko w przypadku zlikwidowania wewnętrznego otworu w odbytnicy podczas operacji.

Przetoki są podzielone na

  • pełnyotwarcie na jednym końcu błony śluzowej odbytu i na drugim końcu na skórze,
  • niekompletneotwarcie tylko na błonę śluzową jelit.

Objawy przewlekłego paraproctitis

Oznaką przetoki odbytu jest obecność jednego lub więcej zewnętrznych otworów, z których wyróżnia się gruba ropa, rzadziej masy kałowe i gazy.

Przy dalszym istnieniu takiej przetoki skóra pęcznieje, podrażnienie pojawia się wokół odbytu.

Podczas gdy zewnętrzne otwarcie przetoki otwarcie zaostrzeń paraproctitis praktycznie nie rozwija się.Jeśli wewnętrzny otwór przetoki zamyka się blizną, wówczas wyładowanie zatrzymuje się i następuje pozorne odzyskiwanie. Ale przy najmniejszym uszkodzeniu tej blizny pojawia się ponownie ostre zapalenie parapetyczne.

Rodzaje przetok

Istnieją cztery rodzaje przetok, w zależności od lokalizacji przebiegu przetoki w stosunku do zwieracza.

  1. Podskórna przetoka podśluzówkowa (przetoka śródpłucna)). Przetoka znajduje się bezpośrednio pod błoną śluzową lub w tkance podskórnej, wewnątrz zwieracza.
  2. Przetoka zwichniętą w pociągu. Przetoka jest wysyłana z jelita prosto przez zwieracz.
  3. Skomplikowane lub pozazwieraczowe przetoki. Przetoka z odbytnicy zaokrągla zwieracza z zewnątrz. Wewnętrzny otwór znajduje się z reguły na górnym biegurze zwieracza. Skomplikowane przetoki mają często kształt podkowy, mają dwa przetoki, które otwierają się na skórze z dwoma otworami po obu stronach odbytu.
  4. Niekompletna przetoka. Ten typ przetoki nie ma zewnętrznego otworu w kroczu. Przetoka kończy się w podśluzówce lub w zwieraczu, czasami w tkance za odbytnicą.

Trudno wykryć niepełną przetokę.Jedynym sygnałem wskazującym na obecność takiej przetoki są niewielkie ropne wydzieliny z odbytu, a czasami jedynie swędzenie w tym obszarze.

Badanie takiej przetoki powinno być przeprowadzone przez chirurga. Brzmienie przeprowadza się w celu określenia wewnętrznego otworu. W bardzo trudnych przypadkach wykonuje się badanie rentgenowskie – fistulografię.

Leczenie paraproctitis

Leczenie bez operacji polega na wykonaniu zabiegów termicznych, siedzącej osłonie, kompresów. Terapia UHF wykazuje dobre wyniki. Konieczne jest przemycie przetoki roztworami antybiotyków, nadtlenku wodoru itp.

Operacja może być trudna. Rezultat uzyskuje się po całkowitym wycięciu kanału przetoki i usunięciu jego wewnętrznego otworu.

Jak wyglądają podskórne, izochirurgiczne, ostre ropne i inne formy zapalenia paraprocytów (ze zdjęciem)

Z natury przepływu paraproctitis może być ostry, przewlekły, skomplikowany lub nieskomplikowany.

Ostre paraproctitis występuje w postaci ropnego zapalenia o wyraźnych objawach. W okołotoczowej ropie celulozowej powstają ropnie – wrzody. Proces zapalny tkanki tłuszczowej wokół odbytnicy może mieć pewne odmiany.W zależności od umiejscowienia ogniska zapalnego w stosunku do odbytnicy, proktologia rozróżnia takie formy paraproctitis:

Podskórne (para-odbyt). Podskórne zapalenie paraprocytów jest postacią ostrej postaci procesu zapalnego, którego lokalizacja jest podskórną tkanką tłuszczową, zlokalizowaną w pobliżu odbytu odbytnicy. Właśnie ta forma tej proktologicznej choroby występuje najczęściej. Podskórne zapalenie paraprotezy ma najbardziej wyraźny obraz kliniczny i można go leczyć.

Submucosal. Jest to najłatwiejsza forma procesu zapalnego, który rozwija się w warstwie podśluzowej odbytnicy powyżej linii zęba. Zapalenie nie ma wyraźnych objawów, początkowo może przypominać zwykłe przeziębienie, dlatego pacjenci najczęściej szukają pomocy od specjalistów na raz, co jest obarczone poważnymi komplikacjami.

Ishiorectal. Proces zapalny występuje w przestrzeni ograniczonej mięśniami dna miednicy, kościami i skórą pośladków. Ishiorectal paraproctitis uważa się za stosunkowo łagodną formę proktologiczną, jest to drugie podskórne zapalenie paraprocytów.

Dla tych, którzy nie wiedzą, jak wygląda paraprocyt, poniższe zdjęcie pozwala zapoznać się z zewnętrznymi objawami tej formy procesu zapalnego:

Rwa kulszowa. W procesie zapalnym uczestniczą w głębszych warstwach depresji celulozowej i osiowo-odbytniczej. Od samego początku choroba jest bardzo ostra, z ciężkim odurzaniem, wysoką gorączką i szybko narastającym pogorszeniem się stanu zdrowia pacjenta.

Pelviorektalny lub miedniczno-odbytniczy. Ten typ procesu zapalnego zlokalizowany jest w przestrzeni powięziowej miedniczno-odbytowej, która znajduje się między mięśniem, podnosząc odbyt i otrzewną dna miednicy.

Manifestacje paraprofitów miednicy i krtani na tym zdjęciu:

Retrorectal (pozadipryamokishechny). Ta postać choroby występuje niezwykle rzadko. Ostre ropne zapalenie paraprocytów tej postaci rozwija się w przestrzeni wzwodu powyżej mięśnia, która podnosi odbyt. Na początku rozwoju proces zapalny charakteryzuje się przebiegiem prawie bezobjawowym.

Retroretyczne ostre zapalenie paraprocytów na poniższym zdjęciu ze wszystkimi zewnętrznymi objawami tego procesu zapalnego:

W szczególnie ciężkich i zaawansowanych przypadkach zapalenie może jednocześnie obejmować kilka stref zlokalizowanych w pobliżu jelita.

Przetoka z przewlekłym paraproctitis (ze zdjęciem)

W przypadku braku skutecznego leczenia w odpowiednim czasie, ostre stany zapalne stają się wkrótce chroniczne. Przewlekłe paraproctitis może mieć dwie formy – z lub bez przetok. Przetoka jest kanałem, który tworzy się między odbytem a skórą odbytu.

Tworzenie przetok podczas paraproctyki na poniższym zdjęciu:

Z reguły przewlekły proces zapalny przejawia się w przetokach okołoporodowych (kroczowych i jelitowych) i okołoporodowych (wokół odbytu). Przewlekła postać zapalenia paraprocytów jest w przeważającej mierze wynikiem ostrego procesu zapalnego. W zależności od umiejscowienia otworu przetoki w stosunku do zwieracza zewnętrznego odbytu, wyróżnia się takie formy przewlekłego zapalenia paraprocytów:

  • extrasfunctional;
  • intrafinacja;
  • transsfunctional.

Biorąc pod uwagę miejsce powstawania przetokowego wewnętrznego otworu, przewlekłe paraproctitis może mieć postać tylną, przednią i boczną.W zależności od anatomii przetoki mogą być zewnętrzne, wewnętrzne, niekompletne i kompletne. Przy klasyfikacji przetok z zapaleniem paraprocytów bierze się pod uwagę złożoność formacji, które mogą być złożone i proste.

Nekrotyczne zapalenie paraprocytów: przyczyny i objawy

Nekrotyczne paraproctitis jest szczególną postacią choroby, która charakteryzuje się szybkim rozprzestrzenianiem się ze śmiercią dużych obszarów tkanki miękkiej. Ta forma jest najcięższa i niebezpieczna, prowadzi pacjenta do bardzo złego stanu.

Przyczynami rozwoju martwiczej postaci tej choroby proktologicznej są mikroorganizmy, takie jak clostridia, bakterie beztlenowe i fusobakterie, gnilne mikroorganizmy. Obraz kliniczny w tej postaci procesu zapalnego jest wyraźny:

  • szybki początek ciężkiego zatrucia – od kilku godzin do dwóch dni;
  • silny ból w kroczu, który jest prawie niemożliwy do zniesienia;
  • tachykardia;
  • gwałtowny spadek ciśnienia krwi;
  • sinica skóry.

W tej chorobie nie obserwuje się zaczerwienienia i powstawania ropy w obszarach zapalnych.Zamiast tego dochodzi do martwicy tkanek miękkich z powodu pęcznienia i silnego tworzenia się gazu w wyniku toksycznego uszkodzenia przez patogen. Istnieje rozkład tłuszczu, mięśni, błon płodowych, gnicie występuje wraz z wydzielaniem cuchnącego zapachu. Proces śmierci tkanki może rozprzestrzenić się na sąsiednie obszary – u mężczyzn częstym powikłaniem nekrotycznej postaci tej proktologicznej choroby jest przeniesienie stanu zapalnego na narządy płciowe w postaci zgorzeli Fourniera.

Leczenie odbywa się wyłącznie chirurgicznie, w którym przeprowadza się całkowite wycięcie wszystkich tkanek dotkniętych procesem zapalnym. W przyszłości konieczne będzie przeprowadzenie szeregu operacji odzyskiwania.

Przyczyny ostrego paraproctitis

Proces zapalny tkanki tłuszczowej może wystąpić z różnych powodów, ale najważniejszą rzeczą jest przenikanie zakażenia do organizmu. Głównymi patogenami, które są przyczyną paraproctitis, są takie czynniki zakaźne jak gronkowce, paciorkowce, flora beztlenowa, proteus i E. coli.

Najczęściej infekcja wchodzi do tkanki komórkowej z odbytnicy.Infekcja może przebiegać w sposób krwiotwórczy lub limfogenny z zakażonych mikrourazów i pęknięć błony śluzowej. Zaparcia i hemoroidy mogą przyczyniać się do takiego uszkodzenia błony śluzowej.

Infekcja może przenikać włókno adrektalne w inny sposób, gdy występuje niedrożność kanału gruczołu odbytu. Ponadto patogen drobnoustrojów w przestrzeni tkanki komórkowej może pochodzić nie tylko z odbytnicy, ale także z dowolnego źródła przewlekłej infekcji. Zatem paraproctitis może być konsekwencją próchnicy, zapalenia migdałków i zapalenia zatok, w którym to przypadku infekcja wnika do przestrzeni komórkowej przez krwiotwórcze lub limfogeniczne.

Inną możliwą i często występującą przyczyną ostrego zapalenia paraprocytów są urazy odbytu, zarówno domowe, jak i operacyjne.

Eksperci określają również takie dodatkowe czynniki, które mogą wywołać rozwój choroby:

  • osłabiona odporność;
  • cukrzyca;
  • stosunek analny;
  • miażdżyca naczyń.

Również korzystnymi czynnikami sprzyjającymi rozwojowi tej choroby proktologicznej są niezdrowa dieta, siedzący tryb życia i obecność powolnych procesów zapalnych w organizmie.

Oznaki zapalenia paraprocytów na różnych etapach

Proces zapalny może wystąpić na różne sposoby, obraz kliniczny zależy od rodzaju i stadium choroby. W początkowej fazie paraproctitis w ostrej postaci przepływu odczuwa ostry ból w odbycie. Ból jest znacznie zwiększony przez wysiłek fizyczny. Ponadto, niezależnie od postaci procesu zapalnego, jego początkowemu etapowi przebiegu towarzyszy ból głowy i ogólne osłabienie. Takie objawy u wielu pacjentów dają wszelkie powody, aby sądzić, że rozwijają przeziębienie.

Zewnętrzne przejawy rozwoju procesu zapalnego na początkowym etapie, niezależnie od jego rodzaju, nigdy się nie zdarzają. Wkrótce dreszcze i gorączka. Ból jest szczególnie nasilony podczas ruchu, chodzenia, kaszlu i innych działań, które powodują napięcie mięśni. Czasami zespół bólu może być tak silny, że nie można usiąść. Jednym z charakterystycznych objawów zapalenia paraprocytów są częste i nieskuteczne chęć wypróżnienia.

Ropne paraproctitis jest najbardziej widoczne w przypadku, gdy ropień znajduje się w tkance podskórnej.Przy takiej lokalizacji ropnia dochodzi do bolesnej infiltracji odbytu, wzrostu temperatury ciała i przekrwienia skóry. Ropny proces zapalny manifestuje się innymi objawami:

  • tkanki wokół odbytu stają się czerwone i niebieskie;
  • z samoopaleniem okolicy odbytu, pacjent może zauważyć obrzęk tkanek;
  • wzrost temperatury ciała do krytycznych wskaźników;
  • pacjenci skarżą się na niezdolność do chodzenia i siedzenia.

Niezależnie od postaci choroby, paraproctitis charakteryzuje się następującymi objawami:

  • podniesienie temperatury do 39 stopni;
  • słabość, złe samopoczucie;
  • dreszcze;
  • brak apetytu;
  • zaparcie;
  • bóle stawów;
  • ból podczas oddawania moczu;
  • ból w odbytnicy i odbycie;
  • niższy ból brzucha.

Przy rozpoznawaniu zapalenia paraprocytów zwykle obserwuje się ogólne objawy choroby i dopiero po dokładnym zbadaniu pacjenta możliwe jest określenie postaci procesu zapalnego.

Objawy zapalenia paraproktalnego

Objawy zapalenia parapetektomii można podzielić na dwie następujące grupy:

  1. Objawy zapalenia paraprocytów, które występują w pierwszych dniach choroby.
  2. Objawy, które występują w 5-6 dniu choroby.

Objawy procesu zapalnego, który występuje w przestrzeni ischeorektalnej, w pierwszych dniach przebiegu choroby, wyglądają tak:

  • pogorszenie stanu zdrowia, osłabienie i złe samopoczucie;
  • dreszcze, bóle kości i mięśni;
  • wzrost temperatury ciała, może być różny, często 37-38,5 stopni, ale może być wyższy;
  • wzrost częstości pracy serca i częstości oddechów, który jest spowodowany wysoką temperaturą ciała;
  • ból w odbytnicy i kroczu, który zwiększa się podczas ruchów jelit, ból jest nudny z natury.

W ciągu 5-6 dni można również dodać następujące objawy choroby:

  • zaczerwienienie w okolicy jednego pośladka, jest zagęszczone i gorące w dotyku;
  • obrzęk obszaru jednego z pośladków;
  • asymetria pośladków, część, która jest bliższa ropnej formacji, staje się większa;
  • fałdy odbytu są wygładzone po uszkodzonej stronie;
  • pod skórą wyczuwana jest gęsta i bolesna infiltracja.

Objawy podśluzówkowego zapalenia paraprocytów

Podskórne paraproctitis nie ma wyraźnej symptomatologii, dlatego niezwykle rzadko zdarza się, aby pacjenci zauważyli rozwój procesu zapalnego.Na początku rozwoju stanu zapalnego choroba przypomina przeziębienie. Objawia się przez następujące objawy:

  • niewielki wzrost temperatury ciała;
  • ogólne złe samopoczucie i słabość;
  • bóle głowy;
  • zwiększone zmęczenie i obniżona wydajność.

Wkrótce objawy te są połączone z zespołem bólu, który zwiększa się w procesie wypróżniania. Początkowo ból jest nieistotny, pacjenci mogą nawet nie zwracać na nie uwagi, jednak w zależności od stopnia wypełnienia ropnia nasilają się i stają się jaśniejsze. W przypadkach, gdy dochodzi do spontanicznego otwarcia ropnia, ból znika, a wraz z nimi wszystkie inne objawy, jednak leczenie jest nadal konieczne, ponieważ proces zapalny trwa.

Like this post? Please share to your friends:

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!: