Ropne paraproctitis: podskórne i ostre, zdjęcia i leczenie po operacji

Ostre ropne zapalenie paraprocytów: objawy, leczenie, zdjęcie

Jak wiadomo, przy późnym leczeniu hemoroidów mogą wystąpić bardzo nieprzyjemne konsekwencje. Bardzo częstym powikłaniem jest ropne paraproctitis. Zwykle występuje, gdy infekcje wtórne weszły w strefę odbytu.

Ropne paraproctitis jest patologią, w której tkanka tłuszczowa w strefie odbytu jest zepsuta. Ta dolegliwość jest bardzo niebezpieczna. W przypadku przedwczesnej ulgi, ropień rozwija się szybko, a nawet śmiertelny wynik jest możliwy.

Jak traktuje się patologię? Kiedy tkanka tłuszczowa gnije, jedynym wyjściem jest natychmiastowa hospitalizacja pacjenta. Lekarze oceniają nasilenie choroby i wybierają metodę chirurgicznego leczenia patologii. Do chwili obecnej istnieje kilka metod chirurgii w przypadku zapalenia paraproctów.

Przyczyny patologii

Dlaczego rozwija się ropne zapalenie paraptetozy? Z reguły choroba występuje na tle infekcji przez chorobotwórcze mikroorganizmy. Zwykle czynnikiem patologicznym patologii jest E. coli. Ten mikroorganizm wchodzi do tkanki tłuszczowej z regionu odbytnicy.

Ale E. coli może przeniknąć do tkanki tłuszczowej poprzez rany i owrzodzenia zlokalizowane w strefie odbytu.Przypadki są znane, gdy zapalenie bakteryjne gruczołu krokowego spowodowało zakażenie.

Nie tylko E. coli może prowadzić do rozwoju ropnego zapalenia paraprocytów. Często pojawia się patologia z powodu infekcji takimi mikroorganizmami jak:

  1. Staphylococcus.
  2. Enterococci.
  3. Bakterie beztlenowe.
  4. Clostridia.

Warto zauważyć, że drobnoustroje chorobotwórcze mogą przenikać do różnych obszarów podskórnej tkanki tłuszczowej. Najczęściej mają one wpływ na okolice miednicy i odbytnicy oraz na podskórny tłuszcz. Rzadziej: nieprzyzwoita tkanka odbytnicy, tylna strefa odbytnicy i warstwa podśluzówkowa odbytnicy.

Prawdopodobieństwo wystąpienia zapalenia paraprocytów znacznie wzrasta, jeśli dana osoba cierpi na ostre hemoroidy, cukrzycę, miażdżycę tętnic. Również wśród czynników predysponujących są szczeliny odbytu, seks analny i słaba odporność.

Ryzyko związane z wtórnymi infekcjami, w szczególności z E. coli, wzrasta, jeśli dana osoba cierpi na zaparcia przez długi czas.

Objawy i rodzaje paraproctitis

Paraproctitis może być ostry i przewlekły.Ostre ropne zapalenie paraprocytów towarzyszy szybkiemu tworzeniu się miejsc ropnych w obszarze tkanki tłuszczowej. Przewlekła postać jest mniej powszechna.

Występuje tylko wtedy, gdy pacjent nie otrzymał szybkiej pomocy medycznej. W przewlekłym ropnym zapaleniu paraprocytów choroba zaostrza się od czasu do czasu. Przewlekłemu roponośnemu paraproctitis towarzyszy przetoka okołoodbytnicza.

Paraproctitis dzieli się nie tylko na ostre i przewlekłe. Istnieje klasyfikacja według lokalizacji zapalenia. W miejscu zapalenia paraproctitis znajduje się podskórnie, podśluzówkowo, miedniczkowo-odbytowo, izorektalnie, nekrotycznie.

Każda forma ma swoje objawy kliniczne. Na przykład w postaci podskórnej pacjent ma guza w pobliżu odbytu. Skóra w tym miejscu staje się czerwona. Postaciom podskórnym towarzyszy silny ból w odbycie. Ból wzrasta z palpacją.

Pelaporektalne zapalenie paraptuzy przez długi czas może się w ogóle nie objawiać. Ale po 10-12 dniach ropień się otwiera. Wysięk może nawet dostać się do jamy brzusznej.Jeśli wystąpił przełomowy ropień, występuje krwawienie z odbytu z podwyższeniem temperatury krwi i ciała. W przypadku opóźnionego leczenia rozwija się zapalenie otrzewnej, co z kolei może prowadzić do śmierci.

Podskórne zapalenie podskórne objawia się ciężkim zespołem bólowym. Ale w tej formie nie ma wzrostu temperatury ciała. W podskórnym ropnym zapaleniu paraprocytów ropień otwiera się w odbytnicy. Potem następuje powrót do zdrowia.

Ostre, ropne izobjawowe zapalenie parapetty obejmuje nie tylko strefę odbytu, ale także mięsień, który odpowiada za wzrost odbytu. W tej postaci choroby pacjent ma pulsujący ból w odbycie, przekrwienie, wysoką temperaturę ciała. Często pacjent skarży się na bóle ciała i bóle głowy.

Nekrotyczna forma paraproctitis jest najbardziej niebezpieczna. Charakteryzuje się szybkim rozprzestrzenianiem się infekcji, w której giną duże obszary tkanki miękkiej. Zwykle nekrotyczna postać zapalenia paraprocytów występuje z powodu infekcji beztlenowymi mikroorganizmami lub clostridia.

Obraz kliniczny tego typu choroby jest wyraźny. Pacjent odczuwa nieznośny ból w kroczu, tachykardię, przebarwienie skóry. Często ciśnienie krwi spada gwałtownie, a ciekły płyn jest uwalniany z odbytu. Jeśli nie zatrzymasz nekrotycznego zapalenia paraprocytów w odpowiednim czasie, rozwinie się gangreny Fournier, podczas którego narządy płciowe zostaną dotknięte.

Hemoroidalne grudki zapalenia paraproctyków stają się zaognione i puchną. Na tle ropnych zmian chorobowych choroba zwykle się pogarsza.

Leczenie patologiczne

Leczenie ropnego zapalenia paraprocytów jest chirurgiczne. Przed operacją lekarz powinien zbadać zaatakowany obszar. Jeśli to konieczne, USG krocza i fistulografii. Niektóre środki diagnostyczne są wykonywane w znieczuleniu miejscowym.

Warto zauważyć, że chirurgiczne leczenie ropnego zapalenia paraprocytów odbywa się w kilku etapach. Z reguły odstęp między manipulacjami wynosi jeden tydzień. Ale jeśli lekarz zauważy, że otaczające tkanki nie są zmienione, operacja może zostać wykonana na raz.

Operacje są dwojakiego rodzaju:

  • Jednoetapowy.Kiedy otwierają ropień, ropa jest oczyszczana, a zajarzona krypta analna jest usuwana wraz z gruczołem.
  • Wielostopniowy. W pierwszym etapie ropień zostaje otwarty i osuszony. Po 5-7 dniach usuwa się zatory odbytu, gruczoł i przetokę w okolicy przetoki.

Leczenie przewlekłego ropnego zapalenia paraprocytów jest nieco inne. Zwykle wykonywany jest zabieg rozbiorowy. Jeśli jest nieskuteczny, jest po prostu usuwany. Niedawno powszechne stało się zastosowanie manipulacji, w której jest zainstalowany tampon uszczelniający.

Oprócz powyższych zabiegów, w leczeniu przewlekłego ropnego zapalenia paraptuzy można zastosować:

  1. Usunięcie przetoki, a następnie instalacja łaty wykonanej z plastra jelitowego.
  2. Wycięcie przetoki, a następnie zszycie zwieracza.
  3. Wycięcie przetoki z późniejszym nałożeniem więzadeł.

Stosuje się również wprowadzenie do przetoki kleju fibrynowego. Ta procedura jest nieskuteczna i może być wykonana tylko po wstępnym oczyszczeniu kanału.

Okres rehabilitacji i profilaktyka

Po zakończeniu leczenia operacyjnego pacjent musi spożywać antybiotyk o szerokim spektrum działania.Powszechnie stosowane leki z grupy fluorochinolonów, makrolidów i penicylin.

Nawet w okresie pooperacyjnym należy stosować opatrunki zawierające środki antyseptyczne. Z reguły maść Levomekol jest stosowana do opatrunków. Jest skuteczny, niedrogi i stosunkowo bezpieczny.

W trakcie profilaktyki konieczne jest również:

  • Weź kąpiel z nadmanganianem potasu. Jeśli paraproctitis rozwinęło się na tle zapalenia hemoroidów, konieczne jest kąpanie się z hemoroidów 4-5 razy dziennie.
  • Podążaj za dietą. Konieczne jest stosowanie tylko tych produktów, które nie powodują zaparć. Zaleca się wyłączenie z diety kawy, alkoholu, tłustych potraw, pikantnych potraw i przypraw. Menu musi być zbudowane w taki sposób, aby przeważała żywność pochodzenia roślinnego.
  • Kiedy wystąpią zaparcia, podejmij odpowiednie działania. Na przykład możesz użyć świec z gliceryną, osmotycznymi środkami przeczyszczającymi lub oczyszczającymi lewatywami.
  • Po każdym defekacji leczyć strefę odbytu zimną wodą.

W obowiązkowym przypadku konieczne jest leczenie przewlekłych chorób jelit, cukrzycy i miażdżycy.Nadal trzeba leczyć przewlekłe hemoroidy. W tym celu najlepiej jest użyć chińskiej plastyki przeciw hemoroidom.

Like this post? Please share to your friends:

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!: